'Τι θα κάνω πάνω στη Γη; Θα στήσω ένα εξιλαστήριο μνημείο, ένα μνημείο για την πίστη της άδολης άγνοιας. Οι επερχόμενες γενεές οφείλουν να γνωρίζουν την ευλάβειά μας και να μην απελπίζονται. Ο Θεός οδήγησε προς Εαυτόν τα μικρά σταυροφόρα παιδιά, με το άγιο αμάρτημα της θάλασσας. Αθώοι αφανίστηκαν, τα σώματα των αθώων θα έχουν το άσυλό τους. Εφτά καράβια βυθίστηκαν στον ύφαλο της Κλεισούρας. Θα χτίσω σ’ αυτό το νησί μια εκκλησία των Νέων Αθώων και θα εγκαταστήσω εκεί δώδεκα εφημέριους. Και θα μου δώσεις τα σώματα των παιδιών μου, αθώα και καθαγιασμένη θάλασσα, θα τα φέρεις προς τις ακτές του νησιού και οι εφημέριοι θα τα αποθέσουν στις κρύπτες του ναού και θα ανάβουν από πάνω αιώνια καντήλια που θα καίνε άγια έλαια και θα δείχνουν στους ευλαβείς ταξιδιώτες όλα αυτά τα λευκά μικρά λείψανα απλωμένα μέσα στη νύχτα.'
Μαρσέλ Σβομπ, Η Σταυροφορία των Παιδιών, μτφρ. Διονύσης Χαλκιάς, εκδ. Ερατώ