'ἀλλ’ ἐπὶ πῆμα καὶ χαρὰ
πᾶσικυκλοῦσιν, οἷον Ἄρ-
κτου στροφάδες κέλευθοι.
Μένει γὰρ οὔτ’ αἰόλα
νὺξ βροτοῖσιν οὔτε Κῆρες οὔτε πλούτος,
ἀλλ’ ἄφαρ βέβακε, τῷ δ’ ἐπέρχεται
χαίρειν τε καὶ στέρεσθαι.'
* * *
'Αλλά πόνος και χαρά
κυκλικά γυρίζουν
τ’ άστρα του Βοριά σε κύκλους.
Γιατί όπως στους ανθρώπους
μήτε η μαύρη νύχτα μένει,
μήτε συμφορές ή πλούτη,
μόνο χάνονται γοργά,
πίκρα και χαρά έτσι σ’ όλους
στρέφουν, έρχονται και φεύγουν.'
Σοφοκλής, Τραχίνιαι, μτφρ. Τάσος Ρούσσος, εκδ. Κάκτος