'τί χρῆμα πάσχεις; τίς σ’ άπόλλυσιν νόσος;
ἡ σύνεσις, ὅτι σύνοιδα δείν’ εἰργασμένος.
πῶς φῄς; σοφόν τοι τὸ σαφές, οὐ τὸ μὴ σαφές.
λύπη μάλιστά γ’ ἡ διαφθείρουσά με-
δεινὴ γὰρ ἡ θεός, ἀλλ' ὅμως ἰάσιμος.'
*
'Τι έχεις; Ποια αρρώστια σε αφανίζει;
Είναι η συνείδηση, να ξέρω τι έχω πράξει.
Τι λες; Σοφό είναι μόνο το καθάριο.
Θλίψη μεγάλη που με κατατρώει,...
Φριχτή θεά, γιατρεύεται όμως.'
Ευρυπίδης, Ορέστης, μτφρ. Τάσος Ρούσσος, εκδ. Κάκτος