'ζηλούσ’ ἄταν διὰ παν-
τὸς δυσδαίμον’· ἐν γὰρ ἀνάγ-
καις οὐ κάμνεις σύντροφος ὤν.
μεταβάλλει δυσδαιμονία·
τὸ δὲ μετ’ εὐτυχίας κακοῦ-
σθαι θνατοῖς βαρὺς αἰών.'
*
'Μακάρι να ’μουν από πάντα
δυστυχισμένη· γιατί όταν
σύντροφος είσαι με τις συμφορές,
αντέχεις· είναι δυστυχία
ν’ αλλάζει η τύχη σου· για τους θνητούς
αβάσταχτο στη θλίψη να βουλιάζουν
ύστερα από χαρούμενη ζωή.'
Ευριπίδης, Ιφιγένεια η εν Ταύροις, μτφρ. Τάσος Ρούσσος, εκδ. Κάκτος