'Wreck' [album: Acquiring the Taste (1971)] - Gentle Giant
'Οι άνθρωποι σου συγχωρούν πιο εύκολα τη δολοφονία του πατέρα τους παρά την αρπαγή της πατρικής κληρονομιάς.'
'Οι άνθρωποι βλάπτουν ευκολότερα κάποιον που τους είναι αγαπητός από κάποιον που τους προκαλεί το φόβο. Επειδή είναι φύσεις μοχθηρές, κάθε δεσμός αγάπης σπάει συνήθως μπροστά στο πρώτο προσωπικό συμφέρον. Επειδή είναι εκ φύσεως δειλοί, ο φόβος της τιμωρίας τους κάνει να συγκρατιούνται και να μη σε εγκαταλείπουν ποτέ.'
'Όποιος αγνοεί την πραγματικότητα και θέλει να τη βλέπει εξιδανικευμένη, προετοιμάζει με σιγουριά την προσωπική του καταστροφή.'
Νικολό Μακιαβέλι, Ο Ηγεμόνας, μτφρ. Διονύσης Βίτσος, εκδ. Περίπλους
'O όρος «μεταμοντέρνα τέχνη» ενδέχεται να είναι απλούστατα η κωδική ονομασία που χρησιμοποιεί η ποπ κουλτούρα για να εισβάλει (με όλα τα παραδοσιακά της χαρακτηριστικά: εμπορευματοποίηση των αγαθών, χοντροκοπιά, ηδυπάθεια, φτήνια και αισχρότητα) στους νοητικούς, κοινωνικούς και οικιακούς χώρους του αστικού πολιτισμού, με τη βοήθεια μέσων ενημέρωσης όπως η διαφήμιση, η τηλεόραση και το βίντεο, από τη δεκαετία του 1950 και μετά.'
'Ο μεταμοντερνισμός αρέσκεται περισσότερο στην αναπαραγωγή και την ανακύκλωση, παρά στην πρωτογένεια και την πρωτοτυπία· στην ασυνέχεια και την παράθεση, όχι στην ενότητα και την ακεραιότητα· στην εμπορευματοποιημένη ποπ κουλτούρα, που θεωρείται αδιαφοροποίητη από την αυθεντική τέχνη· στην άρνηση του πάθους και της σοβαρότητας στους κόλπους μιας κουλτούρας που ιδρυματοποίησε και εμπορευματοποίησε την προσωπική έκφραση· στην αυτοϋπονόμευση, όχι την καλλιτεχνική ειλικρίνεια· στην παιγνιώδη διάθεση, όχι τη σοβαρότητα· στα σκουπίδια, όχι τους θησαυρούς, εντέλει στη χυδαιότητα και την πορνογραφία και όχι στην απολυτρωμένη καλλιτεχνική αξία.'
Davit Bennett, 'Η Πορνογραφία στο Πανεπιστήμιο του Εικοστού Πρώτου Αιώνα: Ο Ρόλος του Μεταμοντερνισμού', LastTapes, 1, μτφρ. Γιάννης Αστερής
'Πλαγιασμένος, χαμογέλασε αδέξια και τα μάτια του έλαμψαν. Ένιωσε όλο τον έρωτά του να ανεβαίνει στο λαρύγγι και τα μάτια του να γεμίζουν δάκρυα. Εκείνη έπεσε πάνω στα χείλη του και συνέθλιψε το κλάμα ανάμεσα στα πρόσωπά τους. Έκλαιγε μέσα στο στόμα του κι εκείνος δάγκωνε σε εκείνα τα αλμυρά χείλη όλη την πίκρα του έρωτά τους.'
'Δεν πλαγιάζει με την πουτάνα που τον ζυγώνει και που την κάνει κέφι, γιατί έχει ένα χαρτονόμισμα των χιλίων φράγκων και δεν τολμάει να της ζητήσει ρέστα.'
'Άραγε αυτό που σφίγγεις πάνω σου είναι κορμί ή η χλιαρή νύχτα;'
Αλμπέρ Καμί, Σημειωματάρια, μτφρ. Λήδα Παλλαντίου, εκδ. Εξάντας
