'Ἐκείνο πού ἔχει σημασία στή ζωή εἶναι νά κρίνει κανείς τά πάντα a priori. Φαίνεται, πραγματικά, ὅτι οἱ μάζες ἔχουν ἄδικο καί τά ἄτομα ἔχουν πάντα δίκιο. Ἄς μή βιαστοῦμε ὡστόσο νἀ ἐξάγουμε κανόνες συμπεριφορᾶς ἀπ' αὐτό τό ἀξίωμα: δέν εἶναι ἀνάγκη νά διατυπώνουμε τούς κανόνες γιά νά τούς ἀκολοθοῦμε. Δυό πράγματα ὑπάρχουν μόνο: ὁ ἔρωτας, κάθε λογῆς, μέ ὄμορφες κοπέλες κι ἡ μουσική τῆς Νέας Ὀρλεάνης ἤ τοῦ Ντιούκ Ἔλινγκτον. Τά ὑπόλοιπα θά 'πρεπε νά πάψουν νά ὑπάρχουν, γιατί τά ὑπόλοιπα εἶναι ἀντιαισθητικά καί οἱ λίγες σελίδες ποὺ ἀκολουθοῦν, σάν ἀπόδειξη, στηρίζονται στό γεγονός ὅτι ὁλόκληρη ἡ ιστορία εἶναι ἀληθινή ἀφοῦ τήν ἔπλασα ἐγώ μέ τή φαντασία μου, ἀπὀ τήν πρώτη μέχρι καί τήν τελευταία λέξη. Ἡ ὑλική της πραγματοποίηση ἀποτελεῖται οὐσιαστικά ἀπό μιά πλάγια προβολή τῆς πραγματικότητας πάνω σ' ἕνα παραμορφωμένο ἐπίπεδο ἀναφορᾶς μέ ἀκανόνιστους κυματισμούς. Ὅπως βλέπετε, πρόκειται για βολικό σύστημα, καί τό συνιστῶ ἀνεπιφύλαχτα.'
Μπορίς Βιάν, Ο Αφρός των Ημερών, μτφρ. Ρένα Χατχούτ, εκδ. Νεφέλη