Ό,τι υπήρξε
οριζόντια
πριν τη μέρα
υιοθετώντας τις παράξενες
συνήθειες ερπετού
κάτω απ’ την πέτρα
ζώντας τον χειμώνα
μέσα στα δέντρα
εικόνες της μικρής ζωής
επαληθεύοντας
την κλειδωμένη άνθηση
επαληθεύοντας
τη ραγισμένη αίσθηση
ό,τι υπήρξε πριν
τον κάθετο ίλιγγο.
*
Μέρα κι όπως έρωτας
το έρεβος μαραίνει
μέρα το ρημαγμένο
χέρι λειτουργεί.
*
Φύλλα ραγίζοντας γυρίζουν στον αγέρα
φύλλα γυρίζοντας ραγίζουν τον αγέρα
φύλλα χορεύοντας διαγράφουν την άνοιξη
την άνοιξη γδύνοντας δείχνοντας
πάλι το γυμνό
πεπερασμένο σώμα.
Νίκος Βιολάρης, Πέρα απ’ τη Μέρα, εκδ. Γαβριηλίδης