ΟΔΟΙΠΟΡΟΣ
παράξενος οδοιπόρος
με ανοσία στο σκοτάδι
περπατάει τις νύχτες
όταν ο κόσμος ηρεμεί
και παύει να τον κυνηγάει
εντός του ψυχορραγούν οι μέρες και το φως
η μοίρα του μια σκοτεινή αλήθεια
κήποι μυστικοί
με πέτρινες γυναίκες και φίδια
είναι τα καταφύγιά του
την κτηνωδία των ανθρώπων
την έχει πια προσπεράσει
ο ήλιος είναι για κείνον μια ύπουλη ψευδαίσθηση
όπως και ότι κάποτε τόλμησε να αγαπήσει
υπομονή λέει στον εαυτό του
το φως αργά ή γρήγορα θα εκλείψει
*
ΚΑΤΑΚΡΗΜΝΙΣΗ
έπειτα από την κατακρήμνισή της
από τον ουρανό
τίναξε τα αστέρια που είχαν γαντζωθεί
στο κορμί της
ανέπνευσε βαθιά τον αέρα
που θάμπωνε
τις ψευδαισθήσεις της
και με ένα δεύτερο σώμα
να κεντάει σαν πληγή την έκπτωτη ζωή της
πήρε το δρόμο της επιστροφής
(πόσο αλύγιστοι είναι οι νόμοι του σύμπαντος)
Βασίλης Τσιρώνης, Cordoba, εκδ. Γαβριηλίδης