'Κανένα άλλο καλλιτεχνικό μέσο δεν μπορεί να μεταδώσει τόσο καλά την ιδιαίτερη ποιότητα ενός ονείρου όσο μια ταινία ―ούτε η ζωγραφική ούτε η ποίηση. Όταν χαμηλώνουν τα φώτα μες στον κινηματογράφο και κείνο το λευκό λαμπερό σημείο ανάβει για χάρη μας, το βλέμμα μας παύει να πλανιέται, ηρεμεί και σταθεροποιείται. Καθόμαστε απλά στη θέση μας αφήνοντας τις εικόνες να κυλούν πάνω μας. Η βούλησή μας παύει να λειτουργεί. Χάνουμε την ικανότητά μας να κατατάσσουμε τα πράγματα και να τα τοποθετούμε στη σωστή τους θέση. Παρασυρόμαστε σε μια σειρά γεγονότων, συμμετέχουμε σε ένα όνειρο. Και η κατασκευή των ονείρων είναι μια πολύ ζουμερή δουλειά.'
'Είμαι ένας σταθμός ραντάρ. Πιάνω διάφορα πράγματα και τα αντανακλώ σαν καθρέφτης ανακατεμένα με μνήμες, όνειρα και ιδέες. Είναι ο πόθος και η θέληση της δημιουργίας.'
'Οι σχέσεις μου με τις ίδιες μου τις δημιουργίες είναι τόσο παράξενες. Συχνά όταν γράφω και γυρίζω μια ταινία βρίσκομαι μέσα σε ένα προστατευτικό κέλυφος. Δεν αναλύω σχεδόν καθόλου τι κάνω και γιατί το κάνω. Την αιτιολογώ αργότερα. Τα πραγματικά μου κίνητρα βγαίνουν μάλλον ύστερα από κάμποσο καιρό.'
'Ένας σημαντικός παράγοντας στην παιδεία και στα εφόδια του ηθοποιού, είναι η ικανότητά του να επαναλαμβάνει τον εαυτό του. Κανείς δεν απαιτεί απ’ αυτόν να βρίσκεται στην ίδια συναισθηματική κατάσταση κάθε βράδυ. Από τεχνική άποψη όμως, πρέπει. Κάθε βράδυ πρέπει να δίνει στο κοινό ακριβώς την ίδια εντύπωση. Δεν μπορείς να περιμένεις από κάποιον να βρίσκεται στην ίδια συναισθηματική κατάσταση για δύο συνεχόμενες μέρες. Πρέπει όμως οπωσδήποτε να κατέχει την τεχνική που θα του επιτρέπει να δίνει μια τέτοια εντύπωση. Αλλιώς η παράσταση καταρρέει.'
'Ένας σκηνοθέτης μπορεί να ’ναι όπως του αρέσει, αν έχει όμως κάτι να προσφέρει, κάτι θα βγει. Αν δεν έχει τότε θα έπρεπε να ασχοληθεί με κάτι άλλο. Δεν το πιστεύετε κι εσείς αυτό;'
Ίνγκμαρ Μπέργκμαν, Ο Μπέργκμαν Μιλάει για τον Μπέργκμαν, μτφρ. Έφη Φρυδά, εκδ. Ροές