'Στο κάτω-κάτω [...] αυτή ήταν μια μεταβατική περίοδος στην ιστορία [...]. Ήταν μια εποχή εντάσεων και καταπονήσεων, και σε τέτοιες εποχές τα πράγματα τείνουν να πάρουν μελοδραματική χροιά. Εδώ που τα λέμε, η κάθε γενιά αρέσκεται να πιστεύει ότι αυτή είναι το αξονικό σημείο της ιστορίας, ότι στη δική της εποχή θα παρθεί η μεγάλη απόφαση που θα θέσει τον άνθρωπο στο σωστό ή στο λανθασμένο δρόμο. Αλλά τα πράγματα δεν είναι δα στ’ αλήθεια και τόσο τραγικά. Πραγματικά, ο ρους της ανθρωπότητας είναι κάτι το πολύ μαζικό για ν’ αλλάξει δρόμο εντελώς απότομα· απλώς αλλάζει κατεύθυνση διαγράφοντας μια μακρά, βαθμιαία καμπύλη στο διάστημα πολλών γενιών.'
'Μια ταυτότητα [...] πρέπει να είναι μια δυναμική, και όχι μια στατική υπόσταση. Αν είναι στατική, καταντά ανήμπορη μέσα στα πλαίσια της μορφοδιάταξης της ύπαρξής της. Αυτό είναι το μάθημα που κάποτε ο άνθρωπος θα πρέπει να μάθει. Αλλά αν είναι δυναμική, μπορεί να κατευθύνει την ύπαρξή της, όπως κατευθύνεται και μια μηχανή εξόρυξης, μέσα από την κατά τ’ άλλα αδιαπέραστη μάζα των βραχωδών στοιχείων που ξέρουμε ως πραγματικότητα. Αντί να εξουσιάζεται και να φυλακίζεται από αυτά, μπορεί να τα εξουσιάζει και να τα εκμεταλλευτεί, και με την ύπαρξή της να διατρήσει, να κονιορτοποιήσει και να επεξεργαστεί την πραγματικότητα έως ότου διαχωρίσει εκείνα τα ξεχωριστά αληθινά και πολύτιμα στοιχεία της που η ταυτότητα θέλει να κάνει δικά της.'
Γκόρντον Ντίκσον, Δεν Έχει Χώρο για τον Άνθρωπο, μτφρ. Γιώργος Μπαλάνος, εκδ. Locus 7