'Μου αρέσει πολύ να με γλείφουν στο μικρό μου πίσω άνθος. Πέφτω στα τέσσερα και χώνω το κεφάλι μου στο μαξιλάρι, χαμηλώνω την πλάτη και τουρλώνω στο μάξιμουμ τον πισινό μου, για να ανοίξουν οι γλουτοί, απομακρύνω τα γόνατα και περιμένω.
Γονατίζει, πλησιάζει το πρόσωπό του στη μικρή τριζάτη χαραμάδα μου. Όταν κολλάει το στόμα του είναι σα να σκαρφαλώνει εκεί ένα σαλιγκάρι, στη βαθιά μου κοιλάδα.
Ξέρω ότι εν συνεχεία, για να ξεπληρώσω τις καλές του υπηρεσίες, θα μου επιβάλει μια ηδονή πιο βίαιη. Από φόβο και ελπίδα το κεφάλι μου γυρίζει, αφήνομαι απολύτως σε αυτή την πρώτη ευτυχία και η έκστασή μου τον ενθαρρύνει να την κάνει να διαρκέσει περισσότερο.
Ενίοτε, καθώς το μέτωπο πιέζει το σεντόνι, ανοίγω τα μάτια και κοιτάζω στον άξονα της γέφυρας που σχηματίζουν οι μηροί μου: βλέπω τότε, στο βάθος του πίνακα, το μίσχο του τεντωμένο στο κενό, ή σφιγμένο στην παλάμη του που πηγαινοέρχεται, καθώς το στόμα του είναι κολλημένο σα βεντούζα στο μικρό μου άνθος. Οι γλουτοί μου κυματίζουν μαζί με την ευτυχία μου. Τη στιγμή που οι γοφοί μου και η κοιλιά μου αναπηδούν, κολλάω στο πηγούνι και τη μύτη του, και γίνομαι τόξο ακόμα περισσότερο, για να του παρουσιάσω το άνθος μου και να έρθει η γλώσσα του να ολοκληρώσει την ηδονή μου.
Στους παλμούς του κρεβατιού νοιώθω το ρυθμό της παλάμης του, τις αλλαγές του ρυθμού και τις στιγμές που πρέπει μα σταματήσει για να μην τελειώσει ακόμα. Εγώ χύνω χωρίς συγκρατημό, γιατί δεν έχω όρια.'
'Βρίσκω ότι η φύση είναι καλοφτιαγμένη, να προσφέρει στον άνδρα που αγαπώ το άνθος μου από την καλή μεριά, το μικρό ρόδο από την ανάποδη και το στόμα στο πρόσωπό μου.
Στις μεγάλες στιγμές μπορείς να χρησιμοποιείς τις τρεις εισόδους εναλλακτικά και με άλλη σειρά. Δεν είμαστε παρά δύο, αλλά αυτό μας τρελαίνει και μοιάζει σαν όργιο με πολύ κόσμο.
Το να χάνεις το συναίσθημα και τη γεύση του οργίου στον έρωτα, είναι σα να χάνεις τα πάντα. Μου αρέσει, παραδείγματος χάριν, να βάζω τον άντρα στα τέσσερα, να δαγκώνω, να μαλάζω, να χτυπάω τα πισινά του· να ξαπλώνω, με το κεφάλι κάτω από το θησαυρό του που κρέμεται, για να τον κλείσω ανάμεσα στα δόντια μου, να τον ρουφήξω, να το βυθίσω ως τις αμυγδαλές μου· ύστερα να τον περιποιηθώ από πίσω, γλείφοντας το δικό του μικρό ρόδο, και βυθίζοντας μέσα τα δάχτυλά μου. Μου αρέσει να νοιώθω κάτω από το δέρμα το κύμα που φτάνει χτυπώντας δυνατά και πάει να πέσει βαριά κάτω από εκείνον, στο σεντόνι, ή στο πάτωμα.'
Αλίνα Ρέγες, Το Ημερολόγιο του Άνθους Μου, μτφρ. Άννα Δαμιανίδη, εκδ. Ποταμός