'Κι’ ἄλλοτε ἐκεῖ κατεβασμένο
Τόν ἀπαυγάζοντα θεό
Ὀρφέα στά χρόνια τά παλιά
Καί ἄλλους εἶδα...
Τ’ ἀγόρι τῆς σπηλιᾶς
Στὀν ἔρωτα πού ὕφανε ἡ σελήνη
Κι' ἄλλους πολλούς
άσύμμαχους ξανθούς
Μιᾶς ἄλλης γενεᾶς
Στόν ἔγκατο πιά κύκλο
μυστικούς νά
γράφουν σχήματα νά
γνέφουν...
Θροῦσε λοιπόν κάπου
θροῦσε άκόμα τό έρωτευμένο σύννεφο;
Ἀπαρατήρητοι καί πάλι ἔφευγαν.
Ἡ ἀπουσία ὀξύτερη ἀπό καθρέφτη σέ καθρέφτη.'
Μαρία Σερβάκη, από το Περίπατοι και Σχόλια της Sercket Basr Ra στους Χώρους των Ανθρώπων