'Πεθαίνω από ένα δωμάτιο που σιγά-σιγά γεμίζει με ένα βαρύ γαλάζιο φως. Γδύθηκα ελλειπτικά μέσα στο σκοτεινό δωμάτιο. Είχα γυρισμένη την πλάτη μου σε αυτόν το πανωφόρι μου σε ένα παγκάκι. Υπήρχε ένα φράγμα από ντενεκέ που σερνόταν. Στα μάτια του καπνός σβησμένου τσιγάρου -παράτολμη σακατεμένη νιότη- ξεφτισμένες λέξεις... Νεκρός υποψήφιος γέννησης διεισδύει στη φωνή του -αργή ήρεμη απάντηση ανάμεσα στους κόσμους. Μου είπε αντίο στο παλιό μουχλιασμένο πρωινό φιλτραρισμένο μέσα από καπνό σβησμένου τσιγάρου. Θυμήσου ξεστομίζω τη στερνή απάντηση της θάλασσας. Γυναίκα από μακρινούς γαλαξίες παρέδωσε τα όπλα. Έχει παρατήνει το ταξίδι της εδώ. Σβήνει τα σημάδια από το αίμα μου.'
Ουίλιαμ Μπάροουζ, Οι Γυμνοί Άγγελοι, μτφρ. Γιώργος Γούτας, εκδ. Ελεύθερος Τύπος